۱۳۹۸/۶/۱۲غروب سه شنبه ساعت ۱۸به بعد طبق فراخوانی از طرف فدراسیون تکواندو که درگروه هنر های رزمی مشاهده کردیم منو پدروخواهرم وهم کار پدرم بنام سعید میرزایی که بچه خرم آبادمباشد که پایتخت لرستان زیبازیهاست ساکن است وحساب دار مرکز فنی وحرفه ای خرم آبادمیباشد بادخترش که رزمی کار است به استادیوم تختی خرم آباد رفتیم حدود چند صد تکواندو کار دختر و پسردر آنجاباخانواده های محترمشان را مشاهده کردم.چه گرد همایی بزرگ وباشکوهی. همه از کوچک تا بزرگ بالباس های سرتا پا سفید وکمربند های رنگی ازسفید تا مشکی که نشانه درجه یشان میباشدبه کمر بسته وآماده فرمان ريیس فدراسیون تکواندو آقای جافر وفایی بودند.که من وخواهرم هم خودمان را میان آنها جای دادیم وپدرم هم همراه باسایر مربیان واستادان درجایگاه مخصوصی که در بالای سالن قرارداشت مستقر شدند که دید بهتری داشته باشند وخانواده ها هم در سکو های تماشاچی هاجاگرفته بودند.گروهای مختلف با اجرای برنامه های متنوعی مانند شکستن اجسام سخت,فرم وغیره توانمتدی های شان را به نمایش می گزاشتند. همه بالباسهای سفیددرآنجایکدست ویکرنگ بودندوماهمه باهم مانند خواهروبرادر بودیم.وبسیارباخلاق پسندیده بودند واصلا احساس غریبی نمی کردم ودر پایان هم باخوردنی ها ازمون پزیرایی کردند. جاتون خالی
خیلی خوش گزشت
درباره این سایت